Νέα

Με απόφαση της 8ης Μαΐου 2018 (8 Μαΐου, 2018 ΔΕΕ, υπόθεση C-82/16), το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έκρινε ότι το αίτημα για οικογενειακή επανένωση θα πρέπει να εξεταστεί ακόμη και αν ο υπήκοος χώρας εκτός ΕΕ, μέλος οικογένειας ενός πολίτη της ΕΕ, πλήττεται από την απαγόρευση εισόδου στο έδαφος της ΕΕ.
Σύμφωνα με το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι λόγοι απαγόρευσης εισόδου στο έδαφος πρέπει να αξιολογούνται κατά περίπτωση.
Τα πραγματικά περιστατικά :
Για αρκετούς υπηκόους χωρών εκτός ΕΕ που διέμεναν στο Βέλγιο είχε εκδοθεί απόφαση να επιστρέψουν στη χώρα τους, με επιπρόσθετη απαγόρευση εισόδου στο Βέλγιο για λόγους κινδύνου δημοσίας τάξης.
Στη συνέχεια, αυτά τα άτομα ζήτησαν άδεια διαμονής από τη βελγική κυβέρνηση. Ένας ήταν απόγονος γονέων βελγικής ιθαγένειας, ένας δεύτερος λόγω του ότι ήταν γονέας ενός ανήλικου παιδιού βελγικής υπηκοότητας, και ένας τρίτος έχοντας συνάψει σύμφωνο συμβίωσης με Βέλγο υπήκοο. Αυτές οι ιδιότητες δημιουργούν μια σχέση εξάρτησης που μπορεί να επιτρέψει την οικογενειακή επανένωση. Ωστόσο, οι βελγικές αρχές δεν έλαβαν υπόψη το αίτημά τους, δίνοντας προτεραιότητα στην απαγόρευση εισόδου, η οποία μπορεί να ακυρωθεί μόνο εάν υποβληθεί αίτηση από την αλλοδαπή.
Ωστόσο, το Συμβούλιο Επίλυσης Διαφορών Αλλοδαπών διαπίστωσε ότι αυτοί οι άνθρωποι ορθώς ήταν εγκατεστημένοι στο Βέλγιο. Έτσι, ζήτησε από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης να προβεί σε διευθέτηση των επίμαχων υποθέσεων.
Η απόφαση του Δικαστηρίου:
Το Δικαστήριο έκρινε ότι οι περιπτώσεις δεν είναι οι συνήθεις, και ότι έχουμε να κάνουμε με ιδιάζουσες περιπτώσεις. Πράγματι, τα εν λόγω άτομα θα έπρεπε να εγκαταλείψουν το έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να ζητήσουν άρση της απαγόρευσης εισόδου στο Βέλγιο.
Επιπλέον, η οικογενειακή εξάρτηση του μη κοινοτικού πολίτη από πολίτη της ΕΕ θα είχε ως αποτέλεσμα να υποχρεωθεί ο πολίτης της ΕΕ να εγκαταλείψει το έδαφος της Ευρωπαϊκής  Ένωσης για αόριστο χρονικό διάστημα. Το γεγονός αυτό θα μπορούσε να «υπονομεύσει την πρακτικότητα της ευρωπαϊκής ιθαγένειας».
Εν κατακλείδι, οι λόγοι δημόσιας τάξης που δικαιολογούν την έκδοση απόφασης απέλασης δεν μπορούν να οδηγήσουν στην αυτόματη άρνηση χορήγησης άδειας για  οικογενειακή επανένωση. Οι υπηρεσίες πρέπει να εξετάζουν εάν το πρόσωπο παρουσιάζει "μια πραγματική, άμεση και επαρκώς σοβαρή απειλή για τη δημόσια τάξη" και να λαμβάνει υπόψη όλες τις περιστάσεις, τα υπέρτερα συμφέροντα του παιδιού καθώς και τα θεμελιώδη δικαιώματα.

Την 28 Φεβρουαρίου 2018 δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης  (ΦΕΚ 687, τεύχος Β’) απόφαση του υπουργού Οικονομικών, σύμφωνα με την οποία τροποποιούνται οι περιορισμοί στην ανάληψη μετρητών και στη μεταφορά κεφαλαίων που θεσπίστηκαν με την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου της 18ης Ιουλίου 2015 (Α’ 84) όπως ισχύει. Τα νέα, πιο χαλαρά μέτρα, τα οποία ήδη ισχύουν από 1^η Μαρτίου, και τα οποία στοχεύουν στη σταδιακή χαλάρωση των περιορισμών στην ανάληψη μετρητών και μεταφορά κεφαλαίων και τελικώς στην άρση των περιορισμών αυτών το συντομότερο δυνατόν,  έχουν ως εξής:

Όσον αφορά στις αναλήψεις μετρητών αυξήθηκε το όριο, ήτοι πλέον επιτρέπονται οι κάθε μορφής αναλήψεις μετρητών από κατάστημα ή από Αυτόματες Ταμειολογιστικές Μηχανές (ATM) έως του ποσού των δύο χιλιάδων τριακοσίων ευρώ (2.300) ανά ημερολογιακό μήνα ανά καταθέτη (Customer ID), ανά πιστωτικό ίδρυμα, από τα ιδρύματα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Ακόμη, επιτρέπεται η ανάληψη μετρητών σε ξένο νόμισμα μέχρι του του ισόποσου των 2.300 ευρώ ανά ημερολογιακό μήνα ανά καταθέτη (Customer ID), ανά πιστωτικό ίδρυμα, από τα ιδρύματα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Να σημειωθεί ότι εξαιρούνται των απαγορεύσεων και περιοριστικών μέτρων οι αναλήψεις μετρητών έως του ποσοστού του 100% συνολικά, από χρηματικά ποσά τα οποία κατατίθενται σε τραπεζικούς λογαριασμούς των δικαιούχων νομικών και φυσικών προσώπων, σε μετρητά, τηρουμένων των διατάξεων της νομοθεσίας για την πρόληψη και καταστολή της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες και της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας.

Όσον αφορά σε άνοιγμα νέου λογαριασμού επιτρέπεται από φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή και κάθε άλλη οντότητα καθώς και η προσθήκη συνδικαιούχου σε υφιστάμενο λογαριασμό σε πιστωτικό ίδρυμα, ανεξαρτήτως της δημιουργίας νέου κωδικού πελάτη (Customer ID).

Όσον αφορά στη μεταφορά μετρητών εκτός Ελλάδος το όριοαυξάνεται. Πιο συγκεκριμένα επιτρέπεται πλέον ειδικώς η μεταφορά χαρτονομισμάτων σε ευρώ ή και σε ξένο νόμισμα έως του ποσού των 2.300 ευρώ  ή του ισόποσου σε ξένο νόμισμα ανά φυσικό πρόσωπο και ανά ταξίδι στο εξωτερικό. Από τον περιορισμό των 2.300 ευρώ εξαιρούνται οι μόνιμοι κάτοικοι εξωτερικού. Επίσης, εξαιρούνται από τον περιορισμό και εξουσιοδοτημένα πρόσωπα των ναυτιλιακών εταιρειών για τις ανάγκες του πλοίου («cash-to master») έως του ποσού των πενήντα χιλιάδων (50.000) ευρώ ημερησίως ως ανώτατο όριο, με την προσκόμιση δικαιολογητικών στην αρμόδια τελωνειακή αρχή. Τα δικαιολογητικά αυτά έχουν οριστεί με απόφαση της Επιτροπής Έγκρισης Τραπεζικών Συναλλαγών.

Όσον αφορά στη μεταφορά κεφαλαίων προς το εξωτερικό, καταρχήν απαγορεύεται πλην κάποιων εξαιρέσεων. Ωστόσο, με την νέα ως άνω απόφαση επιτρέπονταιχωρίς να απαιτείται έγκριση από τις Ειδικές Υποεπιτροπές των τραπεζών ή την Επιτροπή Έγκρισης Τραπεζικών Συναλλαγών: α) η αποδοχή και εκτέλεση εντολών μεταφοράς κεφαλαίων προς το εξωτερικό έως του ποσού των 2.000 ευρώ, ανά κωδικό πελάτη (Customer ID) και ανά ημερολογιακό δίμηνο, μέχρι μηνιαίου ορίου σε ευρώ για το σύνολο των ανωτέρω ιδρυμάτων, το οποίο θα ορίζει και θα κατανέμει ανά πιστωτικό ίδρυμα με απόφασή της η Επιτροπή Έγκρισης Τραπεζικών Συναλλαγών, β) η αποδοχή και εκτέλεση εντολών μεταφοράς κεφαλαίων προς το εξωτερικό από τα εποπτευόμενα από την Τράπεζα της Ελλάδος ιδρύματα πληρωμών, συμπεριλαμβανομένων των αντιπροσώπων αυτών, καθώς και από ιδρύματα πληρωμών άλλων κρατών μελών της Ε.Ε. που παρέχουν νομίμως μέσω αντιπροσώπων τους στην Ελλάδα ή μέσω της εταιρείας Ελληνικά Ταχυδρομεία Α.Ε. υπηρεσίες εμβασμάτων (money remittance), έως του ποσού των 2.000 ευρώ ανά φυσικό πρόσωπο/πληρωτή ανά ημερολογιακό δίμηνο, και μέχρι μηνιαίου ορίου σε ευρώ για το σύνολο των ανωτέρω παροχών Υπηρεσιών Πληρωμών, το οποίο θα ορίζει και θα κατανέμει ανά πάροχο Υπηρεσιών Πληρωμών με απόφαση της η Επιτροπή Έγκρισης Τραπεζικών Συναλλαγών, γ) συναλλαγές νομικών προσώπων ή επιτηδευματιών προς το εξωτερικό στο πλαίσιο των επιχειρηματικών τους δραστηριοτήτων, που δεν υπερβαίνουν τις είκοσι χιλιάδες (20.000) ευρώ η καθεμία, ανά ημέρα, ανά πελάτη, κατόπιν προσκόμισης των σχετικών τιμολογίων και λοιπών παραστατικών και δικαιολογητικών, τα οποία θα συνοδεύονται υποχρεωτικά από υπεύθυνη δήλωση με την οποία τα ανωτέρω πρόσωπα δηλώνουν ότι τα ως άνω προσκομισθέντα έγγραφα είναι γνήσια και δεν έχουν προσκομισθεί σε άλλη τράπεζα. Οι εν λόγω συναλλαγές θα διεκπεραιώνονται απευθείας από το δίκτυο των καταστημάτων των τραπεζών, με πίστωση του λογαριασμού του αντισυμβαλλομένου και θα υπολογίζονται εντός του εβδομαδιαίου ορίου που ορίζεται από την Επιτροπής Έγκρισης Τραπεζικών Συναλλαγών για κάθε τράπεζα, δ) συναλλαγές φυσικών προσώπων που επιβάλλονται από σοβαρούς λόγους υγείας ή εξαιρετικούς κοινωνικούς λόγους και αφορούν εκτέλεση πληρωμών προς το εξωτερικό ή ανάληψη μετρητών, με την προσκόμιση των απαραίτητων δικαιολογητικών στην τράπεζα, από τα οποία αποδεικνύεται η συνδρομή των σχετικών προϋποθέσεων και με μηνιαίο όριο δύο χιλιάδων (2.000) ευρώ ανά φυσικό πρόσωπο (με μία ή περισσότερες συναλλαγές) στο σύνολο των τραπεζών που λειτουργούν στην Ελλάδα.

Όσον αφορά στη μεταφορά κεφαλαίων από το εξωτερικό επιτρέπεται από λογαριασμούς που τηρούνται σε αλλοδαπή τράπεζα σε λογαριασμό που τηρείται σε τράπεζα που λειτουργεί στην Ελλάδα επιτρέπονται.

Κατά τα λοιπά, ισχύει η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου της 18ης Ιουλίου 2015 (Α’ 84). Απώτατος στόχος της ελληνικής κυβέρνησης είναι η πλήρης άρση των capital controls, τα οποία ισχύουν στη χώρα μας εδώ και περίπου τρία χρόνια. Προκειμένου όμως να συμβεί αυτό θα πρέπει να ολοκληρωθεί μία σειρά από βήματα «προόδου» των ελληνικών τραπεζικών ιδρυμάτων, τα οποία συνοπτικά θα συνίστανται σε : α) αύξηση των καταθέσεων (κυρίως με επιστροφή των χρημάτων από τράπεζες του εξωτερικού), β) αποδεδειγμένη κερδοφορία τους, γ) αποπληρωμή συνόλου δανείων που έλαβαν από τον Έκτακτο Μηχανισμό Ρευστότητας, δ) ύπαρξη ρευστότητας για ικανοποιητικό χρονικό διάστημα ούτως ώστε να «κερδίσουν» εκ νέου την πρόσβασή τους στις διεθνείς αγορές και ε) εξυγίανση ισολογισμών τους με την μείωση κόκκινων δανείων.

Πηγές : http://www.euro2day.gr/, http://www.naftemporiki.gr/,  http://hania.news/, www.voria.gr, /www.taxheaven.gr, https://www.hba.gr/

Στην Ελβετία, η πρώτη αναθεώρηση του νόμου περί υιοθεσίας πραγματοποιήθηκε στη δεκαετία του 1970. Σήμερα, 40 χρόνια μετά, θεσπίζονται νέοι κανόνες σύμφωνα με τα σημερινά κοινωνικά δεδομένα

Στις 28 Νοεμβρίου 2017, το ομοσπονδιακό συμβούλιο ενέκρινε μια οδηγία σχετικά με την αναθεώρηση του νόμου περί υιοθεσίας. Η 1η Ιανουαρίου 2018 ορίστηκε ως η ημερομηνία έναρξης ισχύος αυτού του νέου δικαιώματος για την αλλαγή στο καθεστώς της υιοθεσίας.

Η αναθεώρηση αυτού του δικαιώματος καθιερώνει τη βούληση να τεθεί η ευημερία του παιδιού στο επίκεντρο της απόφασης έγκρισης της υιοθεσίας. Η αναθεώρηση αυτή λαμβάνει υπόψη τις οδηγίες του άρθρου 21 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα του παιδιού.

Ως αποτέλεσμα, οι διατάξεις του Αστικού Κώδικα άλλαξαν. Οι συνθήκες υιοθεσίας και οι κανόνες σχετικά με το απόρρητο της υιοθεσίας είναι πιο ελαστικοί.

Η κυριότερη αλλαγή σε αυτόν τον νόμο είναι η δυνατότητα των προσώπων που ζουν στα πλαίσια ενός σύμφωνου συμβίωσης να υιοθετήσουν το παιδί του συντρόφου τους (άρθρο 264γ ΤΚ) εφόσον πληρούν τους γενικούς όρους υιοθεσίας.

Η διευκόλυνση αυτή ενισχύεται από τη ελαστικοποίηση των προαναφερθέντων συνθηκών. Ειδικότερα, η ελάχιστη ηλικία των υιοθετών είναι λιγότερο περιοριστική, και η ηλικία τους μειώνεται απο τα 35 στα 28 χρόνια. Για τα έγγαμα ζευγάρια είναι πλέον δυνατή η υιοθέτηση από κοινού (άρθρο 264α της ΣΕ), υπό την προϋπόθεση ότι ζουν μαζί για τουλάχιστον 3 έτη (5 έτη βάσει του παλαιού νόμου).

Ωστόσο, απαγορεύεται η από κοινού υιοθέτηση παιδιών τρίτων για τα ζευγάρια και συντρόφους του ιδίου φύλου ή που βρίσκονται σε καθεστώς σύμφωνου συμβίωσης, και επιτρέπεται μόνο η υιοθεσία παιδιών υπό την προϋπόθεση ότι το ζευγάρι ζει μαζί για τουλάχιστον τρία έτη και είναι παντρεμένο (άρθρο 264Γ της ΣΕ).

Έτσι συνεχίζεται η παράδοξη κατάσταση για τους ομοφυλόφιλους, στην οποία έχουν το δικαίωμα να υιοθετήσει ένα παιδί για όσο διάστημα είναι χωρίς σύμφωνο, αλλά χάνουν το δικαίωμα αυτό, μόλις εισέρχονται σε ένα καθεστώς σύμφωνου συμβίωσης.

Η δεύτερη τροποποίηση αφορά το απόρρητο της υιοθεσίας. Υπάρχει πάντοτε το ζήτημα των ατομικών αναγκών των βιολογικών γονέων, τους υιοθέτες και για τα υιοθετημένα παιδιά. Τα συμφέροντα αυτών των ανθρώπων βρίσκονται σε σύγκρουση και πρέπει να αποφασιστεί εάν το συμφέρον των εμπλεκόμενων είναι στην διατήρηση του απορρήτου ή αν υπερισχύει η ανάγκη πληροφόρησης. Ενώ άλλες χώρες έχουν καθιερώσει μια διάφανη υιοθεσία εδώ και πολλά χρόνια, ένα σύστημα που επιτρέπει σε βιολογικούς και υιοθετούμενους γονείς να έχουν πληροφορίες σχετικά με το ένα το άλλο, μόνο η εμπιστευτική υιοθεσία ήταν δυνατή στην Ελβετία μέχρι στιγμής.

Βάσει του πρώην άρθρου 268c της ΣΕ, μόνο ο υιοθετών μπορούσε να λάβει πληροφορίες σχετικά με την ταυτότητα των βιολογικών γονέων. Σύμφωνα με το προηγούμενο άρθρο 268Γ του Κ.Κ., ένα υιοθετημένο παιδί θα μπορούσε, μόλις ενηλικιωθεί, να έχει ένα δικαίωμα να λάβει πληροφορίες για τους βιολογικούς γονείς του, ανεξάρτητα από το αν συμφωνούν ή όχι.

Ο Αστικός Κώδικας απαιτούσε μόνο να ενημερώνονται οι βιολογικοί γονείς προτού κοινοποιήσουν τα δεδομένα που ζητήθηκαν στο παιδί (άρθρο 268c παρ. 2 ΣΕ). Συμπεραίνουμε ότι ο ελβετικός νόμος παρείχε το απόλυτο δικαίωμα λήψης πληροφοριών από το υιοθετημένο παιδί αλλά όχι από τους βιολογικούς γονείς του ή πιθανά αδέλφια του.

Από τώρα και στο εξής, οι βιολογικοί γονείς μπορούν επίσης να αποκτήσουν τις πληροφορίες σχετικά με το παιδί τους που έχουν δοθεί στην υιοθεσία, αν αυτό συμφωνήσει σε αυτό αφού ενηλικιωθεί. Σε περίπτωση που το παιδί είναι ανήλικος, θα απαιτείται επίσης η συγκατάθεση των υιοθετών.

Έχει ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι ο αριθμός των υιοθετημένων παιδιών στην Ελβετία μειώνεται σταθερά τα τελευταία χρόνια. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ομοσπονδιακής Στατιστικής Υπηρεσίας, ο αριθμός αυτός έχει μειωθεί κατά 4 φορές από το 1980. Σύμφωνα με αναλυτές, η μείωση αυτή συνδέεται με τη βελτίωση των συστημάτων προστασίας των παιδιών και της φροντίδας των παιδιών καθώς και την πρόληψη για τα εγκαταλελειμμένα παιδιά". Επιπλέον, το διεθνές σύστημα υιοθεσίας γίνεται πιο περίπλοκο εξαιτίας της επικύρωσης από την Ελβετία, το 2003, της Σύμβασης της Χάγης για την υιοθεσία. Έτσι, οι νέες διατάξεις υιοθεσίας είναι πιθανό να διευκολύνουν τις διαδικασίες υιοθεσίας και να αυξήσουν τον αριθμό των υιοθετών στην Ελβετία.

Από τις 3 Ιανουαρίου 2018, τέθηκε σε ισχύ και στην Ελλάδα, όπως και στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης η οδηγία MiFID II, η οποία αποτελεί το δεύτερο και σημαντικότερο κύμα  μεταρρυθμίσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με τις αγορές μετοχών, ομολόγων και χρηματοπιστωτικών προιόντων. 

Η αναθεώρηση της MiFID I κατέστη αναγκαία, μετά από τις πολλές αλλαγές που σημειώθηκαν στις κεφαλαιαγορές τα τελευταία χρόνια και είναι ένα προϊόν της κρίσης που βίωσε όλη η Ευρώπη. Η οδηγία MiFID II (Markets in Financial Instruments Directive II) έχει ως σκοπό την μεγαλύτερη διαφάνεια στις αγορές, την αυξημένη προστασία των συναλασσομένων καθώς και τη διευκόλυνση των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών. Με το νέο ρυθμιστικό πλαίσιο ενισχύονται επίσης οι εξουσίες των εποπτικών αρχών, και βελτιώνονται οι συνθήκες ανταγωνισμού για τη διαπραγμάτευση και την εκκαθάριση των χρηματοπιστωτικών μέσων.

Ειδικότερα, τιμωρεί την κατάχρηση προνομιακών πληροφοριών, την χειραγώγηση της αγοράς, και περιλαμβάνει πολλές νέες ρυθμίσεις σχετικά με την Επιτροπή Κεφαλαιοαγοράς. Επιβάλλεται τόσο στις επιχειρήσεις παροχής επενδυτικών υπηρεσιών όσο και στα πιστωτικά ιδρύματα, η υποχρέωση πρόσθετης διαφάνειας και η διεξαγωγή  συναλλαγών σε μετοχές να γίνονται μόνο σε ρυθμιζόμενους τόπους διαπραγμάτευσης. Αυτό σημαίνει ότι περιορίζονται οι εξωχρηματιστηριακές μετοχικές συναλλαγές  σε ένα περιβάλλον επιτέλους πιο διαφανές και ελεγχόμενο.

Επίσης, για την ευκολότερη πρόσβαση ιδιωτών και γενικότερα κεφαλαίων μικρού μεγέθους  στις κεφαλαιαγορές, εγκαθιδρύεται ένας Πολυμερής Μηχανισμός Διαπραγμάτευσης.

Επιπροσθέτως διευρύνονται οι ρυθμίσεις για τους ελέγχους των συναλλαγών μέσω αλγορίθμων για την προστασία του καταναλωτή/ιδιώτη επενδυτη. Οι εποπτικές αρχές θα μπορούν να απαγορεύουν συγκεκριμένα προϊόντα, υπηρεσίες ή πρακτικές εάν κρίνουν ότι απειλείται η προστασία των επενδυτών, ή η χρηματοπιστωτική σταθερότητα. Καθορίζουν πολύ αυστηρότερες απαιτήσεις στη διαχείριση χαρτοφυλακίου επιβάλλουν όρους ακόμη πιο ξεκάθαρης κατανόησης των προιόντων που αγοράζει ένας επενδυτής  ενώ γενικά οριοθετούν και ελέγχουν την παροχή επενδυτικών συμβουλών με σκοπό την πληρέστερη προστασία των επενδυτών.

Κάθε μεταρρύθμιση απαιτεί μια περίοδο προσαρμογής και αντιμετώπισης των αλλαγών. Ωστόσο η  MIFID II αποτελεί ένα καλό εργαλείο με άμεση εφαρμογή στις Ευρωπαικές χρηματαγορές προκειμένου να αντιμετωπιστεί η ολοένα αυξανόμενη πολυπλοκότητα των επενδυτικών σχημάτων που απευθύνονται στον μέσο καταναλωτή. Η σε βάθος γνώση των δυνατοτήτων που παρέχει πλέον η νέα αυτή οδηγία είναι ένας σημαντικός παράγοντας διασφάλισης των συμφερόντων των μικροεπενδυτών. Το δικηγορικό γραφείο μας στην Αθήνα αλλά και με τους συνδέσμους του στο εξωτερικό, με πολυετή πείρα στον τομέα των χρηματοοικονομικών έχει εμβαθύνει ιδιαίτερα στις προοπτικές που ανοίγονται με την εφαρμογή της  MIFID II και στην Ελλάδα, και θέτει στην διάθεση των πελατών του αυτή την υποδομή και γνώση για την αποτελεσματική προστασία τους στο τωρινό πολύπλοκο χρηματοοικονομικό περιβάλλον.